کانکتورها اغلب استفاده می شوند و همه با کانکتورها آشنا هستند. با این حال، در حین استفاده از کانکتور، ممکن است مشکلی در اتصال وجود داشته باشد. در این مقاله ویرایشگر به معرفی دلایل خرابی اتصال کانکتور می پردازد. علاوه بر این، این مقاله به ملاحظات مربوط به آزمایش کانکتور برد به برد می پردازد.
1. بحث در مورد علت خرابی اتصال کانکتور
در مقایسه با هادی بیرونی، هادی داخلی کانکتور از نظر اندازه کوچکتر است و هادی داخلی با استحکام ضعیف بیشتر احتمال دارد باعث ایجاد تماس ضعیف و خرابی کانکتور شود.
اکثر هادی های داخلی کانکتور از روش های اتصال الاستیک مانند اتصال الاستیک نوع پنجه فنری، اتصال الاستیک نوع شیار سوکت، اتصال الاستیک نوع دم و غیره استفاده می کنند. در میان آنها، ساختار اتصال الاستیک شکاف دار جک ساده است، هزینه پردازش کم است، مونتاژ راحت تر است، و محدوده کاربرد گسترده ترین است.
1. هادی داخلی محکم ثابت نشده است
برای نیازهای مونتاژ، در ساختار بسیاری از کانکتورهای کواکسیال RF (مانند نوع N، 3.5 میلی متر)، هادی داخلی در قسمت پشتیبانی دی الکتریک به دو قسمت تقسیم می شود و سپس با پیچ وصل می شود. با این حال، به دلیل کوچک بودن قطر هادی داخلی، اگر در حین مونتاژ، چسب به اتصال رزوه ای زده نشود، استحکام اتصال هادی داخلی بسیار ضعیف است، به خصوص برای برخی از کانکتورهای کواکسیال RF کوچک. بنابراین، هنگامی که کانکتور چندین بار وصل و جدا می شود، تحت تأثیر طولانی مدت پیچش و کشش، ممکن است رزوه هادی داخلی شل شده و بیفتد و در نتیجه اتصال خراب شود.
یکی از سازه های رایج اتصال دهنده های کواکسیال RF این است که هادی داخلی، تکیه گاه دی الکتریک و هادی بیرونی توسط چسب به یکدیگر ثابت می شوند. اگر مقدار چسب اعمال شده در این سازه کافی نباشد یا استحکام اتصال چسب در هنگام مونتاژ کافی نباشد، ممکن است قسمت چسبیده شده در اثر نیروی وارده در حین استفاده بشکند که باعث چرخش یا حرکت محوری هادی داخلی می شود. هادی های داخلی تماس الکتریکی خوبی ایجاد نمی شود و اتصال از کار می افتد.
روش بهبود: هنگامی که کانکتور کواکسیال مونتاژ می شود، می توان مقدار مناسبی از چسب رسانا یا عامل قفل کننده رزوه ای را روی اتصال رزوه ای اعمال کرد تا قابلیت اطمینان آن نسبت به اتصال رزوه ای افزایش یابد. چسب هایی با استحکام پیوند بالاتر باید انتخاب شوند و هنگام چسباندن، چسب باید کل سوراخ چسب را پر کند. پیچاندن قسمت چسبانده شده هادی داخلی باعث افزایش سطح تماس بین هادی داخلی و چسب می شود تا از چرخش هادی داخلی جلوگیری شود. هادی داخلی را به درستی تنظیم کنید. سه تا محکم تر به هم می چسبند.
2. اندازه نادرست جک یا پین هادی داخلی
اگر قطر سوراخ هادی داخلی جک از اندازه مشخص شده کوچکتر باشد وقتی پین هادی داخلی پین وارد جک می شود، جک بیش از حد منبسط می شود، مقدار تغییر شکل از محدوده تغییر شکل الاستیک آن فراتر می رود، پلاستیک تغییر شکل رخ می دهد و هادی در جک آسیب می بیند. برعکس، اگر قطر پین خیلی کوچک باشد، وقتی پین و جک مطابقت دارند، فاصله بین پین و دیواره جک خیلی زیاد است، دو هادی داخلی کانکتور نمی توانند در تماس نزدیک باشند. ، مقاومت تماس بزرگ می شود و نشانگرهای عملکرد الکتریکی کانکتور نیز ضعیف خواهند بود.
روش بهبود: چه تطابق جک و پین معقول باشد، میتوان از نیروی وارد کردن و نیروی نگهدارنده پایه سنج استاندارد و هادی در جک برای اندازهگیری استفاده کرد. برای کانکتورهای نوع N، نیروی وارد کردن زمانی که قطر Φ1.6760 به اضافه 0.005 پایه سنج استاندارد با جک تطبیق داده میشود باید کمتر یا مساوی 9N باشد، و نیروی نگهدارنده زمانی که قطر Φ1.{7}}.005 پایه سنج استاندارد و هادی داخلی جک بزرگتر یا مساوی 0.56 نیوتن است.
بنابراین، می توانیم از نیروی درج و نیروی نگهدارنده به عنوان استانداردهای بازرسی استفاده کنیم. با تنظیم اندازه و تحمل سوکت و پین و همچنین فرآیند پیری هادی در سوکت، می توان نیروی وارد کردن و نیروی نگهدارنده بین پین و سوکت را تنظیم کرد. در محدوده مناسب
