روز شکرگزاری (Thanksgiving Day)، یک تعطیلات سنتی غربی، تعطیلاتی است که توسط مردم آمریکا ایجاد شده است، و همچنین تعطیلاتی برای خانواده های آمریکایی است که دور هم جمع شوند. در ابتدا تاریخ مشخصی برای روز شکرگزاری وجود نداشت که به طور موقت توسط هر ایالت در ایالات متحده تعیین می شد. تنها در سال 1863، پس از استقلال ایالات متحده، رئیس جمهور لینکلن روز شکرگزاری را تعطیل ملی اعلام کرد [1]. در سال 1941، کنگره ایالات متحده به طور رسمی چهارمین پنجشنبه ماه نوامبر را به عنوان "روز شکرگزاری" تعیین کرد. تعطیلات شکرگزاری معمولاً از پنجشنبه تا یکشنبه طول می کشد.
در سال 1879 پارلمان کانادا روز 6 نوامبر را روز شکرگزاری و تعطیلات ملی اعلام کرد. در سال های بعد، تاریخ شکرگزاری بارها تغییر کرد تا اینکه در 31 ژانویه 1957، پارلمان کانادا دومین دوشنبه ماه اکتبر را به عنوان روز شکرگزاری اعلام کرد.
علاوه بر ایالات متحده و کانادا، مصر، یونان و سایر کشورهای جهان روز شکرگزاری منحصر به فرد خود را دارند، اما کشورهای اروپایی مانند بریتانیا و فرانسه از روز شکرگزاری مصون هستند. برخی از محققان همچنین پیشنهاد کردند که "روز شکرگزاری چین" برای ترویج فرهنگ سنتی راه اندازی شود.
منشأ روز شکرگزاری را می توان به آغاز تاریخ آمریکا که از مهاجران اولیه در پلیموث، ماساچوست سرچشمه گرفت، جستجو کرد. این مهاجران زمانی که در بریتانیا بودند، پیوریتان نامیده می شدند، زیرا از اصلاح ناقص مذهبی کلیسای انگلیس و همچنین سرکوب سیاسی و آزار مذهبی آنها توسط پادشاه انگلیس و کلیسای انگلیس ناراضی بودند. این پیوریتن ها کلیسای انگلستان را ترک کردند و به هلند رفتند. بعداً تصمیم گرفت به سرزمینی در آن سوی اقیانوس اطلس نقل مکان کند، به این امید که بتواند طبق میل خود آزادانه زندگی کند.
در سال 1620، قایق شماره ای معروف "Mayflower" با آزار و اذیت مذهبی 102 نفری که بریتانیا را در سرزمین مادری خود تحمل می کنند، به طور کامل بارگیری می شود. در آن زمستان با مشکلات غیرقابل تصوری مواجه شدند و از گرسنگی و سرما رنج می بردند. در این زمان هندی ها مایحتاج زندگی را برای مهاجران می فرستادند و به آنها شکار، ماهیگیری و کاشت ذرت را نیز یاد می دادند. با کمک هندی ها، مهاجران در نهایت برداشت سپر به دست آوردند. در روز جشن برداشت محصول، طبق سنت های مذهبی، مهاجران روزی را برای شکرگزاری از خدا تعیین کردند و تصمیم گرفتند هندی ها را برای جشن گرفتن این جشن دعوت کنند تا از کمک خالصانه هندی ها تشکر کنند.
روز پنجشنبه در اواخر نوامبر 1621، 90 سرخپوست که توسط زائران و مسعود آورده شده بودند گرد هم آمدند تا اولین روز شکرگزاری در تاریخ آمریکا را جشن بگیرند. آنها در سپیده دم ادای احترام کردند، به خانه ای رفتند که به عنوان کلیسا استفاده می شد، با عبادت از خدا سپاسگزاری کردند و سپس آتش افروختند و ضیافت بزرگی برپا کردند و از بوقلمون های شکار شده خوراکی های لذیذ درست کردند تا با سرخپوستان با مهربانی رفتار کنند. در روزهای دوم و سوم مسابقات کشتی، دویدن، آواز، رقص و ... برگزار شد. پوریتان های نر برای شکار و صید بوقلمون بیرون می رفتند، در حالی که زنان با ذرت، کدو تنبل، سیب زمینی شیرین و میوه ها در خانه غذاهای لذیذ درست می کردند. به این ترتیب سفید پوستان و سرخپوستان دور آتش جمع می شدند و غذا می خوردند و گپ می زدند، آواز می خواندند و می رقصیدند. کل جشن سه روز به طول انجامید. راه های بسیاری برای جشن گرفتن اولین روز شکرگزاری در طول نسل ها منتقل شده است
