اصل آبکاری
آبکاری یک فناوری است که از الکترولیز برای پردازش قطعات سطحی استفاده می کند. در حین آبکاری، بخشی در محلول آبکاری دارای بار منفی است و یون های فلزی تحت تأثیر منبع تغذیه DC روی سطح قطعه رسوب می کنند تا یک لایه فلزی یکنواخت و متراکم را تشکیل دهند.
1. شرایط لازم برای آبکاری: منبع تغذیه DC خارجی، محلول آبکاری، قطعه کار آبکاری و حمام آندایزینگ.
2. استفاده از الکترولیز: تغییر ظاهر و عملکرد فیزیکی و شیمیایی قطعات برای دستیابی به عملکردهای فنی متعدد مانند تزئین، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش.
3. تبلور فرآیند الکترولیز: یون های فلزی یا رنگ های رنگی در فرآیند الکترولیز، پوشش فلزی را در طول بازیابی کاتد جمع می کنند که به آن کریستال الکترولیتی می گویند.
کریستال الکترولیتی نوعی فرآیند واکنش الکتروشیمیایی است و یون های فلزی را می توان با تعیین نقطه کاتد بازیابی کرد. تنها زمانی که پتانسیل کاتد شرایط تعادل را نقض کند و یک پتانسیل بیش از حد مشخص رخ دهد، بلورهای فلزی می توانند روی کاتد تجمع کنند.
4. آبکاری فلزات یک فرآیند کثیف است، معمولاً چندین مرحله پاسخ متوالی یا تمام رابط را دارد:
الف) یون های فلزی موجود در محلول از طریق جابجایی الکتریکی، همرفت، پراکندگی و روش های دیگر به مجاورت سطح کاتد می رسند.
ب- قبل از بازیابی، دگرگونی شیمیایی در نزدیکی یا بیرون کاتد رخ می دهد.
ج- یون های فلزی الکترون ها را از سطح کاتد به دست می آورند و سپس دوباره به اتم های فلز تبدیل می شوند.
د) اتم های فلز در امتداد سطح تا نقطه رشد پراکنده می شوند تا وارد رشد کیفی شوند یا با ذرات دیگر ملاقات کنند تا هسته تشکیل دهند و تبدیل به بلور شوند.