روش آبکاری چيه؟

روش آبکاری چيه؟

آبکاری به آبکاری رک، آبکاری بشکه ای، آبکاری مداوم، و آبکاری برس تقسیم می شود که عمدتاً مربوط به اندازه و دسته قطعاتی است که باید اندود شوند.

آبکاری رک برای محصولات با اندازه های عمومی مناسب است، مانند سپر خودرو، دسته دوچرخه و غیره. آبکاری بشکه ای برای قطعات کوچک مناسب است، مانند بسته ها، واشرها، سنجاق ها و غیره. آبکاری مداوم برای تولید دسته ای سیم ها و نوارها مناسب است. آبکاری برس برای آبکاری یا ترمیم جزئی مناسب است. محلول آبکاری شامل محلول های اسیدی، قلیایی، و اسیدی و خنثی با مخلوط کروم است. مهم نیست که از چه روش آبکاری استفاده می شود، مخازن آبکاری و چوب لباسی در تماس با محصولات اندود شوند و محلول آبکاری باید درجه خاصی از تطبیق پذیری داشته باشد.

طبقه بندی پوشش:

پوشش به دو نوع پوشش محافظ تزئینی و پوشش عملکردی تقسیم می شود.

پوشش های محافظ تزئینی: عمدتاً لایه های کروم اندود شده بر روی فلزات آهنی، فلزات غیر آهنی، و پلاستیک ها، به ویژه لایه های مس-نیکل-کروم بر روی فولاد، و لایه های نیکل کروم بر روی روی و فولاد. به منظور صرفه جویی در یک سنجاق پوگو، مردم توانسته اند مس-نیکل/آهن-بالا-گوگرد نیکل-نیکل/آهن-پایین لایه نیکل-کروم جامد را روی فولاد بشقاب کنند. پوشش قلع/ نیکل مشابه پوشش کروم می تواند بر روی تعادل های تحلیلی، پمپ های شیمیایی، دریچه ها، و ابزارهای اندازه گیری جریان مورد استفاده قرار گیرد.

انواع زیادی از پوشش های عملکردی وجود دارد، مانند:

(1)لایه آبکاری از پوشش یاتاقان کشویی برای بهبود سازگاری و جاسازی با مجله، سرب قلع، سرب مس قلع، سرب ایندیوم، و دیگر پوشش کامپوزیت؛

(2)از آن برای پوشش کروم سخت بر روی محیط مقاوم به سایش و با سرعت بالا دیزل موتور حلقه پیستون استفاده می شود. این پوشش همچنین می تواند بر روی قالب های پلاستیکی استفاده می شود، و دارای ویژگی های قالب های غیر چوب و عمر خدمات طولانی؛

(3)آبکاری مس در سطح کشویی دنده شاه ماهی بزرگ می تواند سطح کشویی از چیدن زود هنگام جلوگیری از;

(4) گالوانیزه استفاده می شود برای جلوگیری از بستر فولاد توسط جو خوردگی.

(5) پوشش مس قلع برای جلوگیری از nitriding.

(6) پوشش قلع روی مورد استفاده برای brazing در ساخت رادیوها و تلویزیون ها برای جلوگیری از خوردگی سلول های گالوانیک بین فولاد و آلومینیوم.

پوشش های مهندسی مناسب برای تعمیر و ساخت شامل کروم، نقره، مس و غیره و ضخامت آن ها نسبتاً بزرگ است و لایه سخت کروم می تواند به ضخامت ۳۰۰ میکرون باشد.

فرایند آبکاری اساساً به این قرار است:

1 اتصال فلز اندود شده به آند

2 اتصال بخش اندود شده به کاتد

3 آند و کاتد توسط یک محلول الکترولیت تشکیل شده از آیون های مثبت اندود فلزی به هم متصل می شوند

۴ پس از اینکه منبع تغذیه جریان مستقیم اعمال شد، فلز آند تحت واکنش اکسیداسیون (از دست دادن الکترون ها) قرار خواهد گرفت، و آیون های مثبت در محلول در کاتد (دریافت الکترون) به اتم ها کاهش می یابد و بر روی سطح الکترود منفی تجمع می یابد.

پس از آبکاری، زیبایی شناسی جسم آبکاری شده مربوط به بزرگی جریان است. هر چه جریان کوچکتر باشد، جسم آبکاری شده زیباتر خواهد بود؛ در غیر این صورت، برخی از اشکال ناهموار ظاهر خواهند شد.

اهداف اصلی آبکاری شامل پیشگیری از اکسیداسیون فلزی (مانند زنگ زدن) و دکوراسیون است. لایه بیرونی بسیاری از سکه ها نیز آبکاری می شود.

فاضلاب تولید شده توسط آبکاری (مانند الکترولیت های بی اثر) منبع مهمی برای آلودگی آب است.